birkacbirsey

Perşembe, Aralık 24, 2009

fish&bird

They bought a round for the sailor
And they heard his tale
Of a world that was so far away
And a song that we'd never heard
A song of a little bird
That fell in love with a whale

He said, 'You cannot live in the ocean'
And she said to him
'You never can live in the sky'
But the ocean is filled with tears
And the sea turns into a mirror
There's a whale in the moon when it's clear
And a bird on the tide

Pazartesi, Aralık 21, 2009

Biri yaşamış-biri anlatmış,söylemiş- bana da resmetmek düştü...

Biri anlatmış;
...
"zaman bundan epey önce,
taksideyiz
ben, kendim bir de şoför
taksime doğru yoldayız
geçtiğimiz mevkii Tarlabaşı...
hani eski, antika sokaklardan biri
gözümün filtresine takıldı
ismi şöyleydi, kim bilir hikayesi neydi ,

geç kalmış Şermin'in yeri *
bir pencere pervazı
ardında bir kadın
geç kalmış hayatı bekler
söz vermiş saatler
buluşmaz hep erteler
umarsız bir öğle sonrası
Şermin beklemekte
kim gelecekse
zor, kaybolmuş bir hayatsa bu akan
boş kalmış bir öykü
geç kalmış bir kadın
ürkek aklı yüklü
kadınlığı daha dündü
belki zamansızlıktan
ya da tek kalmışlıktan
öyle yabancılaşmış
unutmuş yaşamayı
yola bakan yüzler dumanı bol güner
geceleri bekler
söz olup azalır dertler

burası geç kalmış Şermin'in yeri * -jehan barbur-

Sırası geldi, Şermin beni bekler,
şimdiki zamanlardan hafta içinin bir gününde
yine taksideyiz
ben, kendim bir de şoför
elimde hikayesi içinde bir laterna magica
adres belli;
tarlanın başı, antika sokağı,
kırmızı kapısı ile Şermin'in yeri...

girdim içeri sormak için Şermini
içersi loş
masalar na-hoş
oyuncular; kadınlar
seyirciler ; adamlar
arkadan, mekanın ucunda bir ses;
Şermin ;
-"burdayım güzelim, bir arzun mu var?"
*"size şarkı yazdım."
-"ne o satıcan mı, bize şarkı yazan çok güzelim..."
fonda Ferdi Tayfur
*"yo hayır satmak değil amacım, sadece şarkınızı vermeye geldim..."

şarkı masada,
Şermin arkada
ben takside

geç kalmış Şermin'in yeri aynada * * * J.B.

Cuma, Aralık 11, 2009

22 Numaralı oda

merdivenleri gıcırdayan eski otelleri

sevmişimdir hep,

çarpık pencereyi

ilk kez olarak açarsın

ve aşağıdaki bulvardan ölümcül

egzoz gazı dolar odaya
sen pencerede durup trafik sinyalinin değişmesini seyrederken:
kırmızı sarı yeşil
yeşil kırmızı sarı...

çökük şiltenin üzerine oturup
o odada yaşamış
ve şimdi muhtemelen ölü olan
yığınla insanı düşünürsün

bir cazibesi vardır ama yatakta oturup
önünde kirası ödenmiş tam bir hafta
ve cebinde 10 $ para
olduğunu düşünmenin.
bilip bileceğin güvence bundan ibarettir.

çok geçmeden kapı çalınır,
elinde neredeyse bitmiş
ucuz bir şişe şarapla
dişsiz bir ihtiyardır gelen
genellikle.

"buyur içeri gir" dersin.

seviyorum yeni odamı,
damlayan musluğu,
yaşlı misafirlerimi,
ve çok geçmeden bir daha çalınır kapı,
bir başka ihtiyar,
sonra yine çalınır,
bir kadın bu kez
elinde yarısı dolu bir vokta şişesi.

çok geçmeden herkes çene çalıp
sigara içerler,
biri radyo açar
ve bir süre sonra herkes
bağıra çağıra konuşmaktadır.

güzel bu 22 numaralı oda

daha sonra bir başına uyanırsın
boş şişeler, sessizlik,

o eski oteller
22 numaralı odada
birkaç gece hayatın tadını çıkarabildiğin sürece
bir fırsat tanırdı insana...

CHRLS.BKWSK.

Salı, Kasım 17, 2009

Bukowski

yukarı, aşağı ve çepeçevre

bazen alınganlaşırım

nerede olduğumu bilemem,

birkaç adım tökezler, yitik hissederim

kendimi.

tanıdığım herkes benden daha

uzun daha zeki

daha müşfikmiş

gibi gelir bana,

ve daha az çirkin

elbette.

ama asla

uzun sürmez

bu ruh hali.

etrafıma sıkı bir

bakış atarım,

çepeçevre

sert bir bakış

ve aklım başıma

gelir...

Cumartesi, Eylül 19, 2009

projection of my inspri.

Inspiration is kind a spark that fiels the body from finger to top. Unstoppable as lightning, But unfortunately it never comes so often, And when it comes, never lodges... lasts so brief...

but it is the fuel of life..